Ημερήσιο Ζουμζερί

του συνεργάτη μας Γιάγουτσι, μάγου
Αγαπητοί μου αναγνώστες, σήμερα η παρουσίαση μέρους του λεξικού μαγικών όρων θα συνεχιστεί με το γράμμα Δ.

Δαμασκηνοί: άνθρωποι με δέρμα στο χρώμα του δαμάσκηνου, που ζουν κυρίως στη Μπιτ-Υ-Μπιτ.

Δέντρο-Πηγή: δέντρο σε χρώματα ανάλογα με τα χρώματα των δράκων που υπάρχουν. Από αυτό τρέφεται τις πρώτες μέρες της ζωής του και μέχρι να φυτρώσουν τα φτερά του ένας νεογέννητος δράκος. Δεν υπάρχουν πολύχρωμα Δέντρα-Πηγές, οπότε ένας πολύχρωμος δράκος είναι καταδικασμένος σε ασιτία από τα γεννοφάσκια του.

Διλληματικό Κουτί: Μαγικό αντικείμενο με την ιδιότητα όποιος το κατέχει χωρίς να έχει κάνει νωρίτερα ένα μάτσο καθαρμούς και τελετές, να μην μπορεί να αποφασίσει για τίποτα, ούτε καν από ποια μεριά του κρεβατιού να κατέβει όταν ξυπνάει το πρωί. Βρισκόταν στο νεκροταφείο της αρχαίας Δρου, στον τάφου ενός μάγου, μαζί με την Ανάσα της Φραγκόκοτας, μέχρι που το έκλεψε ο Κόμπες ο Ντερλικοτής.

Δρακοαφέντης: ο αρχηγός των δράκων. Είναι μπλε, παντρεμένος και κατά τα φαινόμενα πολύ μουρντάρης. Λέγεται ότι η γυναίκα του τον δέρνει τακτικά, ένεκα τα τσιλιμπουρδίσματά του. Είναι πατέρας του δράκου Ζήση. Λέγεται ότι έχει παιδί τριάντα ή σαράντα ετών με μια κόκκινη δράκαινα. Όταν κάποιος αναφέρεται στην ερωτική του ζωή καλό είναι να έχει έναν μάγο κοντά να κάνει αποτρεπτικά μαγικά σύμβολα. Παρακάτω δε λέω.

Δράκοι: φυλή υπερφυσικών όντων, απόγονοι, των Αρχαίων Δράκων, μιας φυλής ερπετοειδών όντων από άλλες διαστάσεις. Αρχηγός τους είναι ο Δρακοαφέντης, ένας μπλε. Οι Αρχαίοι Νόμοι των Δράκων, απαγορεύουν σε δυο δράκους με διαφορετικό χρώμα να, εχμ, αναπαράγονται. Κι αυτό γιατί ένας δράκος-μωρό πρέπει να τραφεί από το αντίστοιχο χρώμα Δέντρο-Πηγή και πολύχρωμα Δέντρα-Πηγές δεν υπάρχουν. Το Λημέρι τους είναι στον Νότιο Πόλο και έχουν περιορισμένες εμπορικές συναλλαγές με τους κατοίκους του Σενίμ-Σοριέν. Οι δράκοι έχουν ως επί το πλείστον θειούχα ανάσα, φολίδες και φτερά, ζουν πολλούς αιώνες κι όταν πεθαίνουν η ψυχή τους κρυσταλλώνεται στα πετράδια των ματιών τους.

Δρου: γνωστή και ως αρχαία Δρου. Πόλη μεταξύ Θαγγηλείας και Καπερνιφλόρας, χτισμένη μέσα σ’ ένα απίστευτα μεγάλο φαράγγι, πάνω σ’ έναν ποταμό. Η ιστορία της είναι πολύ παλιά και ασαφής. Έχει εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους της από πολλούς αιώνες και χωρίς να ανακαλυφθεί ποτέ το γιατί. Είναι καλυμμένη από τότε με μια μυστηριώδη λευκή σκόνη. Μετά την εγκατάλειψή της, μάγοι την κατοίκησαν για κάποιο όχι μεγάλο χρονικό διάστημα.

του συνεργάτη μας Γιάγουτσι, μάγου

Αγαπητοί μου αναγνώστες, σήμερα η παρουσίαση μέρους του λεξικού μαγικών όρων θα συνεχιστεί με το γράμμα Γ.

Γερουσία*: η αρχή στο κράτος του Ζουμζερί. Δεν είναι ακριβώς αυτό που θα λέγαμε δημοκρατία, αλλά ούτε και δικτατορία. Μοιάζει λιγάκι με ολιγαρχία στο πιο αυστηρό της. Υπάρχουν υπουργοί και διαφόρων ειδών αξιώματα που μπορεί να αναλάβει ο λαουτζίκος, αλλά ως επί το πλείστον οι νευραλγικές θέσεις προσφέρονται μόνο στους ευγενείς και τους μάγους.

Γιαγιαγκατουμπού: πόλη στις Μικρές Ερήμους, με λιμάνι στον ποταμό Σογκούλ. Φημισμένη είναι η κριθαρόμπυρά της. Διοικείται από τον σουλτεμίρη, αιρετό και απόλυτο άρχοντα. Ο νυν σουλτεμίρης λέγεται Κεβέκεβε. Μνημειώδης και μοναδική είναι η θέση της γυναίκας στην κοινωνία της Γιαγιαγκατουμπού. Από τη μια κυκλοφορεί σκεπασμένη από την κορφή ως τα νύχια και η επίδειξη του προσώπου της σε ανθρώπους που δεν ανήκουν στο στενό οικογενειακό της περιβάλλον θεωρείται ηθική κατάπτωση και προσβολή για την ίδια τη γυναίκα, κι από την άλλη δεν υπάρχει γυναίκα σε ολόκληρον τον κόσμο (εκτός ίσως από τις θεές) που να έχει περισσότερες ελευθερίες. Η βέρα Γιαγιαγκατουμπαία μπορεί να ανοίξει δικό της μαγαζί (όχι όπως στο Ζουμζερί, όπου πρέπει να υπάρχει ένας άντρας υπεύθυνος για τις λουτρικές εγκαταστάσεις), μπορεί να έχει δικά της παιδιά, χωρίς να είναι παντρεμένη (όχι όπως στο Λερτζ, που τις λιθοβολούν αν το παιδί δε μοιάζει στον άντρα τους), μπορεί ακόμη και πετάξει τον άντρα της από το σπίτι χωρίς να του δώσει μέρος από την κοινή τους περιουσία και να σπιτώσει όποιον άλλον θέλει, χωρίς όμως να του δείχνει το πρόσωπό της, μιας και ο σπιτωμένος γκόμενος, μπορεί να είναι γκόμενος αλλά σύζυγος και οικογένεια δεν είναι.

Γκαμήλ: το πιο θαυμαστό ζώο του κόσμου. Είναι ένα ψηλό, χνουδωτό, τετράποδο ζωντανό, με μακρυά ευλύγιστη ουρά. Τρώει μόνο πέτρες και κάθε λίγες εβδομάδες πίνει μια σταλίτσα νερό. Η γούνα του ήταν απαλή και μακρυά και πολύ ζεστή, ταυτόχρονα εφοδιασμένη με ένα σύστημα από θύλακες αέρα που το βοηθά να μένει δροσερό ακόμη και στην πιο άγρια έρημο, στολισμένη με όλα τα χρώματα της ίριδας. Λόγω της απαλότητας και της ομορφιάς της, στο Σενίμ-Σοριέν τη χρησιμοποιούν σαν στρώμα για νεόνυμφους. Το κεφάλι του είναι μεγαλούτσικο, στρογγυλό, με δυο τεράστια κατάμαυρα μάτια γεμάτα λευκές πιτσιλιές και ένα επίσης μεγάλο στόμα, χωρίς δόντια, που μοιάζει να χαμογελά καλοκάγαθα. Το γκαμήλ δε δυσανασχετεί ποτέ, δε θυμώνει ποτέ, δεν τρομάζει με τίποτε. Μπορεί να τρέχει με απίστευτη ταχύτητα, να κλωτσάει με απίστευτη δύναμη και ταυτόχρονα να χειρίζεται ντελικάτα αντικείμενα. Τα νύχια των ποδιών του χρησιμεύουν σα δάχτυλα, επιτρέποντάς του να πιάνουν όπως ακριβώς και τα ανθρώπινα χέρια, αλλά και να σκαρφαλώνει σε δέντρα. Το πιο σημαντικό του ίσως προτέρημα ήταν η απόλυτα καλόβολη διάθεσή του όταν κάποιος προσπαθεί να το καβαλικέψει. Για περισσότερες πληροφορίες βλέπε και το σχετικό άρθρο της εφημερίδας μας εδώ.

Γκρεμός των Αιωρούμενων Νεφών: ο μοναδικός καταρράκτης του ποταμού Σογκούλ. Μεταξύ του Οροπεδίου του Καλομασούρ και της Κοιλάδας του Ζουμζερί. Αποτελεί τη μοναδική μη ελεγχόμενη είσοδο στην πόλη του Ζουμζερί, αλλά επειδή έχει μόλις τετρακόσια μέτρα ύψος, δεν είναι και πολύ απαραίτητο να ελέγχεται.

Γριά-Καναρινή: γριά που μένει λίγης ώρα δρόμο από το πέρασμα του Φαλ. Έχει το συνήθειο να βρίζει καλλιτεχνικότατα όποιον τύχει να περάσει από τη δημοσία που περνάει από την πόρτα της. Για πολλούς, όπως πχ. τον Κόμπες το Ντερλικοτή, είναι σημάδι ότι όλα πάνε καλά. Αν η γριά δε βρίσει, γυρίζει πίσω στο Ζουμζερί γιατί οπωσδήποτε κάτι έχει ξεχάσει.

Γυμνή Πύλη: Μια από τις τρεις εισόδους στο φαράγγι όπου βρίσκεται η αρχαία Δρου. Φυλάσσεται από μια στρατιά από φαντάσματα, που έχουν σκοπό της ζωής τους να μην αφήσουν ούτε μια τρίχα πάνω στο κορμί των ζωντανών που συναντούν.


*Η διεύθυνση και η εκδοτική ομάδα του Ημερήσιου Ζουμζερί δηλώνει με γνώση των συνεπειών του νόμου περί ανασκολοπισμού ότι οι απόψεις του συνεργάτη μας μάγου Γιάγουτσι δεν την εκφράζουν σε καμμία περίπτωση. Συγκεκριμένα, η διεύθυνση και η εκδοτική ομάδα του Ημερήσιου Ζουμζερί θεωρεί ότι η Γερουσία είναι μια δικτατορία του κερατά, που επιβλήθηκε πριν από εξακόσια ογδόντα χρόνια από εκείνους που είχαν το πάνω χέρι στη χειραγώγηση των Υπόγειων Ποταμών της Μαγγανείας κι όποιος έχει αντίθετη γνώμη μπορεί να πάει στον κόρακα.

του συνεργάτη μας Γιάγουτσι, μάγου

Αγαπητοί μου αναγνώστες, και για σήμερα θα συνεχίσουμε την παρουσίαση μέρους του λεξικού μαγικών όρων (το οποίο όπως έχω ξαναπεί, γράφω με πολλές φιλοδοξίες αυτόν τον καιρό), περνώντας από το γράμμα Β.

Βαμπίρια: φυλή υπερφυσικών όντων που έχουν την τάση να πίνουν αίμα θνητών. Αντίθετα με τα συνηθισμένα σε άλλες διαστάσεις και σε άλλους κόσμους βαμπίρια, μπορούν να κυκλοφορούν και με το φως της μέρας.

Βίντισσα: Πόλη του Βορρά, στη Νέα Χερσόνησο. Περιβάλλεται από πυκνή ζούγκλα, της οποίας η χαρακτηριστικότερη πανίδα είναι οι ιαγουάροι, τα κολιμπρί και οι γιγάντιες κόκκινες λιβελούλες που τρώνε τα κολιμπρί. Η Βίντισσα είναι διάσημη για τη Σχολή Πορνείας καθώς και για μερικά πράγματα που καλό είναι να μην αναφέρονται απουσία ενός μάγου.

Βότσαλα: Τυχερό παιχνίδι, όπου ο κάθε παίκτης προσπαθεί να χτυπήσει τα βότσαλα του άλλου, τα οποία είναι στημένα με συγκεκριμένο τρόπο πάνω σε έναν κάναβο σχεδιασμένο πρόχειρα σε άμμο, ή , αν οποιαδήποτε άλλη του προσπάθεια αποτύχει, προσπαθεί να χτυπήσει το κεφάλι του αντιπάλου του, για να τον ρίξει αναίσθητο και να του πάρει τα βότσαλα (τα οποία είναι κατασκευασμένα από πολύτιμα υλικά κι απορώ γιατί ρωτάτε).

Βρωμόχορτο: βοτάνι που επιδρά πάνω στη σωματική μυρωδιά εκείνου που το τρώει, απομακρύνοντας -ή προσπαθώντας να απομακρύνει- υπερφυσικά όντα που λιγουρεύονται την ανθρώπινη μυρωδιά, όπως τα ηχοφαντάσματα ή τα βαμπίρια. Δεν είναι αποτρεπτικό και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται με την πεποίθηση ότι έχει πάντα εκατό τοις εκατό επιτυχία.

Βυζβόρουν: ο θεός των σεξουαλικών δυνάμεων, Εκείνος Που Χαϊδεύει Τα Βυζιά. Κατά τα φαινόμενα, αυτή η έκφραση του πάει γάντι, καθώς αν δεν έχει κοιμηθεί με μια θεά -διότι αυτή πρέπει να μείνει αιωνίως και τυμπανίως παρθένα, όπως ας πούμε η θεά της αγνότητας- τότε έχει τουλάχιστον απλώσει μια φορά το χέρι του να της χαϊδέψει το στήθος. Πριν από εφτακόσια χρόνια τα είχε με την Κον-Γρουξ-Μπέι, τη θεά των γουρουνιών, αλλά την παράτησε για χάρη της ετεροθαλούς αδελφής της, Δέναμ-Τάαφε, θεάς των εκλείψεων. Κατά τα φαινόμενα στους ναούς του υπάρχουν βωμοί και αρτοφόρια, αλλά κανείς δεν ξέρει σε τι χρησιμεύει στη λατρεία του θεού των σεξουαλικών δυνάμεων ένα αρτοφόριο, παρεκτός κι αν είναι α) θεράπων ή θεραπαινίδα του ή β) πολύ διεστραμμένος τελικά.

του συνεργάτη μας Γιάγουτσι, μάγου

Αν και η συνεργασία μας με την έγκριτη και μαχητική εφημερίδα Ημερήσιο Ζουμζερί ήταν ένα μακρινό μου όνειρο που έγινε πραγματικότητα, δυστυχώς τα εγκαίνια της συνεργασίας αυτής συνέπεσαν με ένα σωρό άλλες υποχρεώσεις που δε θα μπορούσα -κι ούτε θα τολμούσα- να παραμελήσω, για χάρη των δημοσιογραφικών μου καθηκόντων: πολλές τελετές έχουν γίνει τις προηγούμενες μέρες κι άλλες τόσες πρέπει να γίνουν πριν περάσει η επόμενη πανσέληνος. Για το λόγο αυτό, αλλά, ταυτοχρόνως μη θέλοντας να σας αφήσω χωρίς την τόσο απαραίτητη επικοινωνία μας, στη θέση του κυρίως άρθρου θα σας παρουσιάσω αποσπάσματα από το λεξικό μαγικών όρων, ένα φιλόδοξο πόνημα που ελπίζω να καταφέρω να συγγράψω μέσα στον επόμενο χρόνο. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, με ένα μέρος του Α.

Αίσθηση του υπερφυσικού: Λόγω της κοντινής απόστασης από ένα μέρος συμπυκνωμένης μαγείας όπως είναι το Λημέρι των Δράκων, οι κάτοικοι του Σενίμ-Σοριέν έχουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη μια έκτη αίσθηση, την αίσθηση του υπερφυσικού. Συνήθως περιγράφουν την αίσθηση αυτή με λέξεις που παραπέμπουν στην ακοή. Όταν κάτι υπερφυσικό πλησιάζει, νιώθουν κάτι σαν κουδούνισμα από καμπανάκια στ’ αυτιά.

Ανάσα της Φραγκόκοτας: Ένα φιαλίδιο που περιέχει την τελευταία ανάσα της πιο επικίνδυνης φραγκόκοτας που γεννήθηκε ποτέ. Ο μάγος που την έβαλε στο φιαλίδιο την πήρε μαζί του στον τάφο του, απ’ όπου την έκλεψε ο Κόμπες ο Ντερλικοτής. Έχει την ιδιότητα ως μαγικό αντικείμενο, να λύνει όλων των ειδών τα ξόρκια-κλειδαριές, αλλά και να δώσει πίσω τις δυνάμεις σε έναν δράκο που τις έχει χάσει.

Ανεμόμυλος Χειρός: φυλακτό, που υποτίθεται ότι διώχνει τα μυρηστήρια, πριν προλάβεις να τα δεις.

Αόρατη Περικοκλάδα: υπερφυσικό φυτό, οι ρίζες του οποίου χρησιμοποιούνται για ξόρκια διείσδυσης.

Αρέλας: μάγος που έζησε πριν από χίλια ή χίλια διακόσια χρόνια. Είχε το Κονάκι του στην αρχαία Δρου και τους καλικάντζαρους της Πύλης του Χαλκού στη δούλεψή του. Είχε βλέψεις στο θρόνο της Παλαιάς Καπερνιφλόρας, αλλά δεν κατάφερε να τον κατακτήσει. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο της αρχαίας Δρου.

του συνεργάτη μας Γιάγουτσι, μάγου

Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που πρέπει να ξέρει κανείς (είτε είναι μάγος είτε δεν είναι) σχετικά με τους θεράποντες της μαγικής τέχνης, είναι οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να έχει την τέχνη αυτή στη διάθεσή του.

Επ’ αυτού δηλαδή πολλά έχουν ακούσει τ’ αυτιά μου και πολλά έχουν δει τα μάτια μου, αλλά η φαντασία των ανθρώπων κι η αμάθειά τους πάντα με σοκάρει. Τι βατραχοπόδαρα βουτηγμένα στο μέλι ταΐζουν το σκύλο, τι κόβουν τις τρίχες της μύτης τους και τις καίνε στο κερί του υπνοδωματίου μιας παρθένας, τι σηκώνουνε μια κότα προς το ηλιοβασίλεμα κρατώντας την από το λειρί και λέγοντας τρεις φορές «μουρόχα, μουρόχα, μουρόχα». Δεν υπάρχει ανοησία που να μην την έχει κάνει ένας άνθρωπος προκειμένου να καλέσει σε βοήθεια ένα μάγο.

Κι είναι τόσο απλό, βρε άνθρωποι, τόσο απλό. Παίρνετε ένα νεαρό αγόρι, όχι μεγαλύτερο από έντεκα ούτε μικρότερο από εννέα χρονώ και του λέτε κουνώντας το δείκτη του δεξιού σας χεριού, μπροστά στη μύτη του: «Πήγαινε, σκασμένο, πουκακοχρονονάχεις, στον απάνω μαχαλά, στο Κονάκι του μάγου Τάδε και φέρτονα να λύσει τη γλώσσα της μάνας σου, πουκακοχρονονάχει κι αυτή, με την πάρλα της θύμωσε τη θεά της Μνήμης κι η θεά της έδεσε τη γλώσσα».

Τόσο απλά. Γιατί οι άνθρωποι κάνουν τη ζωή τους δύσκολη με τα βατραχοπόδαρα και τα λειριά από τις κότες, μα το πρώτο βήμα πάνω στη Σούμπα, ποτέ μου δεν κατάλαβα.